Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

#Blogodisney






Φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Οι φήμες που με θέλουν ενίοτε να σπαμάρω βιντεάκια με Disneyτράγουδα στο φαιησμπούκι είναι αληθείς. ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ ΓΙΑ ΟΛΑ. Αλλά τι να κάνεις, χρειάζομαι κ εγώ λίγη ψυχοθεραπεία και ο @ZlatkoGR τις λίστες του. Το λοιπόν, αποφασίσαμε να κάνουμε επίσημη ψηφοφορία για τα 10 καλύτερα τραγούδια από animation movies της Disney, γιατί ως γνωστόν άκρη μεταξύ μας δε βγάζουμε.

Με ξέρεις, δεν παίρνω μέρος σε τέτοια. Αλλά its Disney, bitch. Κι εγώ χρωστάω ποστάκι με Κινούμενο Γκομενάκι (η λίστα έχει φτάσει τα 78, ΔΕΙΞΕ ΛΙΓΟ ΕΛΕΟΣ) οπότε είπα να σας κάνω λίγο τσώπα-τσώπα με τραγουδάκια κ σχεδιάκια.

Δισκλέημερ Ούνο: Παιδί ‘80s εδώ. Τα ντισνεϋτράγουδα τα έβλεπα σε χιλιομασημένες κασετούλες VHS στα ελληνικά, αλλά η #blogodisney απαιτεί αγγλική βερσιόν και υπακούω. ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΓΑΜΑΤΑ, ΖΗΛΕΙΑ ΨΩΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΝΙΑ, ΝΤΑΞΕΙ?

Δισκλέημερ Nτούε: Ουδεμία σχέση έχω με ζωγραφική (πέρα από μια ανεπιτυχή προσπάθεια να μάθω να σχεδιάζω manga), οπότε αν δω κακία για τις ΔΕΙΝΕΣ ζωγραφικές μου ικανότητες θα ξαμολήσω τον Hulk και θα σας στέλνω μπαρμπαδέλια στο Draw Something να δείτε εσείς.

Δισκλέημερ Τρε: Έχω αδυναμίες κι αυτό βγαίνει στη λίστα μου. Και στα μπαρμπαδέλια. 


Ειδικό μένσιο σε When You Wish upon A Star” από Pinocchio που παραλίγο θα βρίσκονταν στο Top 10 μου.




10. “Heigh-Ho” - Frank Churchill, Larry Morey. 

Snow White and the Seven Dwarves, 1937.





Το αγαπώ. Πόσο πιο ευχάριστα περνάει η ώρα στη δουλειά με αυτό το τραγούδι. Ανοίγεις Excel και heigh-ho, κλικ κλικ, heigh-ho, κλικ κλικ, στο σπίτι μου γυρνώωωωω!

(Και μετά σε παίρνει ο κλασσικός γκράντε μαλάκας τηλέφωνο και σου κάνει το νεύρο ταντέλα.)


9. “Belle” - Alan Menken, Howard Ashman. 

Beauty and the Beast, 1991.





Belle, κουκλίτσα, σε νιώθω. Ασφυκτιάς. Σκέψου ότι θα μπορούσε να είναι και χειρότερα, να έχεις ασούμε φαιησμπούκι και να θέλεις να ποστάρεις ντισνεϋτράγουδα μέσα σε Οικονομόπουλους, Νατάσες και κάτι Πίτμπουλ. 

ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ, σε λέω.




8. “Prince Ali” - Tim Rice, Alan Menken. 

Aladdin, 1992.




====> TEAM GENIE <====

Όχι πες αν υπάρχει πιο γαμάτος χαρακτήρας από τον μπλε τσιχλοφουσκίτσα με την έτοιμη ατάκα που δίνει σόου ΚΑΙ σε αυτό το τραγούδι (τι να πρωτοδιαλέξεις άλλωστε από τούτη την ταινία). Τον θέλω για κολλητάρι, να τον στέλνω αντί για βιογραφικό όπως ο Aladdin και να του λέω «Ρε συ Τζίνι μήπως να *έντερ ρικουέστ σχετικό με φαγητό ή ρούχα*» και ΠΟΥΦ!



7. “Can You Feel The Love Tonight” - Elton John, Tim Rice. 

The Lion King, 1995.






Το φεγγάρι. Τα αστέρια. Η ρομαντική ατμόσφαιρα. Ο Elton John

ΠΛΟΠ ΠΛΟΠ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΝΙΑ.



6. “Everybody Wants To Be A Cat” - Al Rinker, Floyd Huddleston. 

The Aristocats, 1970.





ΦΙΟΓΚΑΚΙ, ΦΥΣΑ!

Η καλύτερη μεταγλώττιση ταινίας Disney ever, to infinity and beyond, σε όλα τα παράλληλα σύμπαντα και χωροχρόνους (ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Κ ΝΙΟΝΙΟΣ FTW). Το ίδιο και στο συγκεκριμένο τραγούδι, στο οποίο κατά την ταπεινή μου γνώμη (και έχω πάντα δίκιο, να το τονίσουμε) είναι καλύτερη η ελληνική βερσιόν από την αγγλική. Τζαζ, χορός και ντρίνγκι ντρίνγκι ντρίνγκι, μια κρίση την παθαίνω όταν το ακούω και κουνάω χαρωπή ουρίτσα. Να, όπως κάνω τώρα.


5. “Hakuna Matata” - Elton John, Tim Rice. 

The Lion King, 1995.




Έχεις έγνοιες? Σε κυνηγάει η εφορία? Η τράπεζα? Το άγχος σε πνίγει?

ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ, τι υπέροχη φράση
ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ και ξεχνάς τη δράση
Τις έγνοιες διώξε κι ό,τι θέλει ας βγει
Γίνετε μικροί φιλόσοφοι
ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ

Επανάληψη 2-3 φορές καθημερινά κι έτοιμη η ψυχοθεραπεία. Συνιστάται για επισκέψεις σε δημόσιες υπηρεσίες. Παρακαλώ.



4. “Once Upon A Dream” - Jack Lawrence and Sammy Fain. 

Sleeping Beauty, 1959.



Ακολουθούν οδηγίες για τη σωστή ερμηνεία ετούτου του τραγουδιού:
  1. Παίρνεις φάτσα βλαμμένης Αυγούλας, χαϊδεύεις τη γλάστρα του μπαλκονιού ονειροπόλα.
  2. Το τραγούδι ΔΕΝ ξεκινάει χωρίς το συνθηματικό «Ααα ααα ααα ααα αααααααα».
  3. Περιμένεις απάντηση από πουλάκι νο1 «Τσίου τσίου τσίου τσίου τσιουτσιουτσιουτσίουυυ».
  4. Ριπίτ. Ιδανικά απαντάει πουλάκι νο2.
  5. Μάζεψε ζωάκια του δάσους (ένα ρακούν οπωσδήποτε, να έχει δικαιολογία και το πριγκιπόπουλο όταν γυρίσει τσιτσίδι στον μπαμπά) και άρχισε να τους λες τα απωθημένα σου.
  6. Περίμενε να κλέψουν τα ζωάκια τα ρούχα του πρίγκιπα (προσοχή, δώσε σαφείς οδηγίες ή φωτογραφία για εύρεση σωστού γκομενακίου –μπορούν να του αφήσουν το βρακί γιατί είμαστε σε PG rating).
  7. Έντερ πρώτο στίχο και ξεκίνα να στροβιλίζεσαι αιθέρια.
  8. Καααααιιι σε 3… 2.. 1… στούκαρε με αντικείμενο στο δωμάτιο.

Δεν ξέρω να σου πω για ποιο λόγο έχω τέτοιο ομπσεσιόν με το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης (όχι δεν είναι ο Φίλιππος, ούτε οι 52 φωτογραφίες που έχω βγει (δις!) από κάθε οπτική γωνία στο παλάτι στην Disneyland), μπορώ να σου πω όμως με κάθε βεβαιότητα ότι η σκάλα της κουκέτας με γουστάρει: κάθε φορά που παίζει αυτό το τραγούδι βρισκόμαστε αγκαλιά.


3. “Colors of the Wind” - Alan Menken, Stephen Schwartz. 

Pocahontas, 1995.





Το τραγούδι που σε ψεκάζει με ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΙΑΖΟΛ καθ’ όλη τη διάρκειά του κι εσύ φωνάζεις με δάκρυα στα μάτια “I HAVE NO REGRETS”, γιατί κάπου εκεί στο 2:23 που ποτέ σου δε θ’ ακούσεις αετούς που ορμούν τι κι αν είμαστε ερυθρόδερμοι ή λευκοί, έχεις βρέξει παμπεράκι. 

I rest my case.


2. “Beauty and the Beast” - Alan Menken, Howard Ashman. 

Beauty and the Beast, 1991.




Ήτο σκληρή η μάχη για το νούμερο ένα. Και όπως είπε και ο @dimitrisdx, οι αξεπέραστοι ελληνικοί στίχοι:

Φρίκη κι ομορφιά
Τώρα αγκαλιά
Έτσι είν’ η ζωή

Κι όντως, έτσι είναι η ζωή, αγαπημένα αναγνωστόπουλα.







1. “A Whole New World” - Alan Menken, Tim Rice. 

Aladdin, 1992.






Νούμερο 1. Γιατί όταν σου λένε Disney είναι το πρώτο τραγούδι που σου έρχεται στο μυαλό. Σε όποια γλώσσα κι αν το προτιμάς. Τέλος.

(Α, κι επίσης έπρεπε να το βγάλουμε νούμερο ένα γιατί ο @onizuka83 μας υποσχέθηκε εντυπωσιακό περφόρμανς.)






Και τώρα, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, ρίξτε ένα χειροκρότημα, ένα χειροφίλημα, ένα προσκύνημα, έστω ένα «μπράβο μεγάλε» στον Alan Menken που έκανε τα παιδικά σας χρόνια πιο όμορφα. Σ’ ευχαριστούμε, γλυκούλη.






Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

At the end of the day





Ειναι η μονιμη απορια μου

(που λεει ο λογος, γιατι ξερω την απαντηση, αλλα παντα απορω)

πως γινεται ενας ανθρωπος να φερεται με εναν συγκεκριμενο τροπο

να μιλαει με εναν συγκεκριμενο τροπο

να κοιταζει με εναν συγκεκριμενο τροπο

και ξαφνικα να γινεται μια στροφη σε ολα κ να ψαχνεις να βρεις τι καταλαβες λαθος

Η κυνικη μου πλευρα λεει αυτο που εχουμε ξαναπει

Η "επιστημονικη" μου εχει μια πολυ απλουστευμενη θεωρια των σχεσεων

Η συναισθηματικη μου λεει οτι 

at the end of the day

κ ασχετως του ποσα σκατα φαγαμε

καλα καναμε κ ψαρωσαμε σε κατι τετοιο

Γιατι σκοπος ειναι να εισαι αληθινος κ δεκτικος κ οχι συναισθηματικα αναπηρος

Χαιρομαι που ακομα δεν εχω δηλητηριαστει τοσο ή απογοητευτει τοσο

ωστε να καθομαι να σκεφτομαι 100 φορες τι κρυβεται πισω απο αυτο που λες, τι θελεις να μου κανεις, που θελεις να με οδηγησεις

δεν θα σκεφτω εγω αρρωστα, επειδη εσυ αρρωστησες




Τόσο σοφά λόγια που έπρεπε να τα μοιραστώ. Τα credits στο Τμήμα Ψυχολογίας του Stirling.

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Το Παρανόρμαλ Γκομενάκι Το Σωστό Part II: Το Επιστημονικό


Φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Το δεύτερο μέρος του επιτυχημένου series με τα Παρανόρμαλ Γκομενάκια έφτασε. Ποστάκι με γκομενάκια και σιγά μη δε ζητούσατε κι άλλο για οφθαλμόλουτρο εν μέσω διακοπών, τέτοιοι είστε μπρε.

Όσα αναγνωστόπουλα δεν έχουν διαβάσει το Παρτ Ουάν με τα Σουρεάλ Γκομενάκια (updated μετά τα νάζια του Γούγλη και τις διαγραφές φωτογραφιών που ανέβασα με αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα), τρέχτε να διαβάσετε τη θεωρία γιατί αδιάβαστους και απροετοίμαστους στο μάθημα τους βγάζω ΟΞΩ.

Και τώρα οι σημειώσεις του σημερινού μαθήματος με τίτλο: 

"Οι κατηγορίες των Επιστημονικών Γκομενακίων".


Άκουσέ με, αγαπημένο μου αναγνωστόπουλο. Στα Επιστημονικά Γκομενάκια επικρατεί ένα μπέρδεγουεη. Λίγο οι κατηγορίες κάνουν το λεγόμενο overlap. Μην ανοίγεις λεξικό, σημαίνει 'μπλέκουν τα μπούτια τους'. Διότι έχεις τον κλώνο, ο οποίος μπορεί να είναι συγχρόνως και μιουταντάκι. Αλλά μπορεί και να είναι κλώνος σκέτος. Κι έχεις τον υπερήρωα που μπορεί να είναι και εξωγήινος. Ή μεταλλαγμένος. Ή σκέτος. Κι έχεις και το γκομενάκι που ουσιαστικά είναι άνθρωπος αλλά έχει γεννηθεί και ζει σε διαφορετικό πλανήτη, τουτέστιν είναι άλιεν.

Άρα τι κάνεις?

Θα σου πω. Πρώτα τραβάς τα μαλλιά σου. Μετά παίρνεις το βασικό χαρακτηριστικό. Τέλος κάνεις outline (παντού και πάντα, αλλιώς σε κόβω και είσαι φανατικό αλλά μετεξεταστέο αναγνωστόπουλο). Και βγάζεις τις εξής γενικές κατηγορίες Επιστημονικών Γκομενακίων, τις οποίες θα εξετάσομεν με την παρακάτω σειρά: Κλώνοι-Ανδροειδή, Άλιεν, Υπερήρωες και Μεταλλαγμένοι.


 ΑΤΤΑΝΣΙΟΝ! Επικρατεί μεγάλο SPOILER, κυρίως για όσους δεν έχουν δει Battlestar Galactica (και πείτε μου τι κάνετε στη ζωή σας, δηλαδής) και είναι λίγες γραμμές πιο κάτω. Εγώ προειδοποίησα, το κρίμα δικό σας.


ΚΛΩΝΟΙ-ΑΝΔΡΟΕΙΔΗ

Και είναι η κατηγορία που πριν ανακαλύψομεν τη ΜΑΓΕΙΑ του γαλαξιακού πολεμικού αστρόπλοιου Battlestar Galactica (όπου το γκομενάκι είναι άπλετο, ανδροειδές και μη) ήτο η πιο μικρή και χλιαρή. So say we all. Ξες.




Εσύ που δεν έχεις δει KYLE XY δεν έχεις δικαιολογία τώρα που το έπαιξε και στην ελληνική τιβή. Όχι, εντάξει σε κατανοώ. Άπατη πήγε η σειρά στη δεύτερη σαιζόν ενώ είχε λαμπρό μέλλον και κυρίως φανταστικό επιστημονικό γκομενάκι. Ξεκίνα από το μάτι. Ανακάτεψε λίγο το μαλλί. Κάντο λίγο "οοο, οοοο, καλό". Γιατί ήταν τόσο αθώο, το καλούτσκο μου, μυαλό παιδιού σε σώμα εφήβου καθότι μέχρι τα 16 του κοιμόταν σε μια δεξαμενή. Καταλαβαίνεις, ένα προστατευτικό ένστικτο σου βγάζει. Μια χαριτωμενιά. Μέχρι που βγάζει τη μπλούζα. Οφού.



Κοίτα, προσωπικώς ο Ewan McGregor δεν είναι η τσαγοκούπα μου. Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι η θέση σε αυτή τη λίστα του ανήκει. Εγώ πολύ τον συμπάθησα στο The Island ως Lincoln Six-Echo. Κι ετούτος κάτι προστατευτικό μου έβγαλε. Θα είναι χαρακτηριστικό της κατηγορίας, κατέληξα.


Roy Batty, κακό ανδροειδές στο Blade Runner. Πολλή ντεκαπάζ? Θα συμφωνήσω. Νεξτ.


Εσύ που δεν έχεις δει BSG, κλείσε ματάκια, φρου φρου το ποντικάκι και πήγαινε πιο κάτω. Εσύ που έχεις δει, αναπόλησε. Εσύ που δε θέλεις να δεις, ξανασκέψου το. Όχι? Καλά. Πάρε Cylon #2 εξαιρετικό που τόλμησε να παίξει πίτσι πίτσι με την Starbuck. Συμπαθητικό μονδέλο ανδροειδούς και φυσικό ξανθό, όχι σαν το από πάνω το ντεκαπαζιασμένο. Τι? Ποιός έχει ένσταση? Σιγά μη σου έβαζα τον γεροξεκούτη #1, να κάνουμε το μπλογκάκι ΚΑΠΗ.



Νάμπερ #4, ο βοϊδομάτης ιατρός. Αλλά σε είπα, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, ικανοποιώ όλα τα γούστα σε τούτο το μπλογκάκι.


Πάρε και το #5, χλιαρό, αδιάφορο και διόλου σημαντικό. Αλλά να, έτσι είναι τα πεντάρια.


Καλά, ετούτον ούτε που τον θυμάμαι. Ο νούμερος 7 λέει. Για να το λέει, θα ισχύει. Σκέψου, τον βαρέθηκαν και τα Cylon τα ίδια και κατάργησαν το μοντέλο του. Τον έβαλαν στον καταψύκτη. On hold. Whatever.



Τσα? Ούτε εσύ το περίμενες να είναι Cylon ο αντιπαθητικός, σιχαμένος, αχώνευτος Tigh. Ε? Ε?? Δεν ξέραμε από πού μας ήρθε στο φινάλε της 3ης σεζόν και απομείναμε να κοιτάμε ωσαν emoticons έτσι 0_0 κι έτσι :Ο. Σου φαίνεται πουρό? Ξανασκέψου το, φανατικό αναγνωστόπουλο. Το περισσότερο σεξάκι απ' όλους κάνει εκεί μέσα, σε διαβεβαιώ.


Ο Τσίφτης Chief, ο ένας εκ των πέντε, τονε βάζω στις τσαγοκούπες κι όποιο φανατικό αναγνωστόπουλο θέλει τον διαλέγει. Λίγο μπούλης για εμέ.


Τούτος 'δω, όμως?  Σαφώς και εγκρίνεις. Μέχρι και η Starbuck αμπουρντεύτηκε για λίγο και παράτησε το μέγα φλώρο (αλλά ωραίο γκομενάκι) Apollo για πάρτη του. Αθληταράς, αντιστασιακός, ΦΙΛΕ ΠΗΔΟΥΣΕ ΤΗ STARBUCK. Καλά, δεν πηδούσε και τη Number Six βέβαια (και τι κρίμας να μη μπορώ να συμπεριλάβω τον υπέρτατο Gaius), αλλά βάζουμε royal stamp παραταύτα.



Εγώ τον Bishop τον συμπαθώ κι εσύ λέγε ό,τι θέλεις. Με χτυπάει στο νεύρο της συμπόνοιας. Με ολόκληρο Alien τα έβαλε για χάρη της Ρίπλει κι έγινε ένα μάτσο παλιοσίδερα, το χρυσό μου. Ούτε? 



ΑΪΝΤΕ, πάρε τούτα τα δγιό να ησυχάσεις.

Κάτσε. Θες να πεις ότι δεν ξέρεις τον 3PO και τον R2 από Star Wars? Το νιώθω το εγκεφαλικό να έρχεται, μα τον Τουτατή. Πάω στην επόμενη κατηγορία μπας και το γλιτώσω.




ΑΛΙΕΝ

Αμ-αν-έεεεεεελιεν ιν Νιου Γιόοοοοορκ -ώπα, τούτοι ΔΕΝ είναι γήινοι. Εξού και η κατηγορία Άλιεν, αν και πολλοί -θεωρητικά- είναι φουλ χομοσαπιενσίλα. Είναι τα εξωτικά μέλη των Επιστημονικών γκομενακίων και φρόντισε να τα εκτιμήσεις.




Luke Skywalker του Star Wars επίσης, βινταζιά από τις λίγες αλλά εκτιμούμε το θεληματικό πηγούνι, νο? Τι χαριτωμένο.


Πακετάκι Τζέντια, ξεκινώ εξ αριστερών: Mece Windu, Obi-Wan Kenobi, Anakin Skywalker. Εγώ τον Anakin θα τον χτυπούσα. Κοίτα όμως που θα συμπαθήσω και τον Ewan Mc Gregor στο τέλος και θα μπει στο ράφι με τις τσαγοκούπες μου. Μυστήρια πράγματα, μυστήρια. Λες να φταίει το μαλλί-πιστολάκι? Ξέρεις, έχω αδυναμίες.


Han Solo και Harrison Ford στα νιάτα του (σας συμβαίνει κι εσάς να τον μπερδεύετε ώρες-ώρες με τον Richard Gere?) σε πόζα επικίνδυνου μπρουτάλ διαστημικού γκομενακίου. Δικό σας.


Darth Vader. Για τα διεστραμμένα φανατικά αναγνωστόπουλα που θέλουν το γκομενάκι με την αισθησιακή φωνή.


Το συμπεριέλαβα κι ετούτο το σαυρίδιο από το V(isitors) γιατί ήτο συμπαθητικό, σε αντίθεση με το άλλο το μαυριδερό σαυρίδιο που το κενό από τα δόντια το περνούσες για τον Ισθμό της Κορίνθου. Επίσης μου την έδινε, οπότε σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια δεν κατάφερε να μπει στη λίστα. Λυπούμεθα.



Τώρα σου βάζω δύσκολα, το ξέρω, αλλά υπάρχει και ετούτο το πιο cult sci-fi που πρέπει να το γνωρίζεις.  Σου παρουσιάζω τον Paul Atreides a.k.a. Muad'Dib από το υπερφανταστικό Dune σε βίντατζ και πιο μοντέρνα έκδοση. Ξεχωριστό γκομενάκι, ηγέτης, Τhe Οne, ο Neo του κόσμου του ένα πράμα. 

Τι θα πει γιατί δεν είναι στη λίστα? Έχω ατράνταχτες αποδείξεις ότι ο Neo και οι λοιποί Zionίτες είναι απλά γήινοι χόμο σάπιενς με θύρες USB. Your argument is invalid, χιελόοοου. 



Χέσε με που δεν χάζεψες τον Τζεηκσούλι. Avatar ή όχι, τη θέση σε τούτη τη κατηγορία την πήρε με το σπαθί του. Μαντραχαλάς δυό μέτρα ΔΕ ΣΕ ΧΑΛΑΣΕ.



Μα είναι ποτέ δυνατόν να ξεχνούσα το Δόκτορα-Δόκτορας Ποιός-Απλώς Δόκτορας και το Tardis του (το διαστημόπλοιό του είναι, μην είστε πρόστυχα αναγνωστόπουλα)? Πάρε το πιο άλιεν γκομενάκι σε έκδοση Ένατη, Δέκατη και Ενδέκατη. Οι προηγούμενες εκδόσεις παντελώς αδιάφορες, εκτός από τον Doctor Who νούμερο 5 που κάτι μας λέει. Εμείς ψηφίζουμε το 10 το καλό.



Ε τώρα, σε πειράζει η κόμη καθυστερημένου και το φρύδι βελζεβούλ. Κάντου περμανάντ και μάδησε το φρύδι. Σε τούτη τη νέα έκδοση Star Trek, ο Spock μας αρέσει. ΤΕΛΟΣ.


Να τη η αδυναμία μου, ο μεγάλος αδερφός που πάντα ήθελα, ο κάγκουρας της καρδιάς μου Vin Diesel ως Riddick που πολύ αγάπησα και πρέπει να αγαπήσεις κι εσύ, φανατικό αναγνωστόπουλο, διότι το Chronicles of Riddick είναι σωστή ταινιούλα. Αλλά ξέρεις, εμένα την υποκουλτούρα τέτοια μου αρέσουν. Και σου έχω και δεύτερο επιχείρημα από κάτω:


Karl Urban ως Vaako. Ω ΓΙΕΑ.



ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ Ο OPTIMUS PRIME ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙ??



Πάρε τη βελέντζα τονε Chewbacca και τον ET να μάθεις τώρα. 



ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ

Όπως τραγουδά και η Bonnie Tyler στο λαϊκό άσμα "I need a hero", πες μου εσύ, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, ποιός δε χρειάζεται έναν υπερήρωα γκομενάκι να σώζει το τομάρι του από τις πιο δύσκολες καταστάσεις. ΘΑ, εάν ζούσαμε στη Gotham City. Προς το παρόν εκμεταλλευόμαστε τις λοιπές ενδιαφέρουσες ικανότητές τους. Και τη στολή. Μη ξεχνάμε τη στολή.




Όλο βίντατζ κομμάτια σου έχω σήμερα και πιο βίντατζ από τούτο δε γίνεται. Δηλαδή, δες το μπουκλωτό τσουλούφι και το βρακί απ' έξω και πε με αν δεν είναι τούτος ο ορίτζιναλ Σούπερμαν. Θέλεις να γίνεις η Λόις Λέιν του, σε κόβω.



Πάρε και την εκδοχή της τιβής που σιχαθήκαμε να βλέπουμε στο Star πριν βάλει την ακόμα πιο νέα εκδοχή:



... του Σούπερμαν βουτυρομπεμπέ με το μπέημπι φέης και τις ατελείωτες σεζόν χωρίς νόημα. Πολύ meh ετούτος για μένα, δεν ξεύρω τι με χαλάει. 



Ο άνθρωπος νυχτερίδα και το νυχτεριδάκι του, πάρτους πακέτο, μπείτε στο Batmobil καμπριολέ να πάτε για κανά καφέ και μετά στο Batcave για κοχτέηλ και τζακούζι. Διότι είναι και λεφτάς ο Bruce, μη ξεχνιόμαστε.


Προσωπικώς τον προτιμώ σε ετούτη τη σκοτεινή έκδοση με τη φαρυγγίτιδα, το ρίχνω στον Christian που τον συμπαθώ. 


Διεστραμμένο γκομενάκι Τζόκερ για τα διεστραμμένα φανατικά μου αναγνωστόπουλα. Λυσσάξτε.


Ξέρω κάποιες που θα λιποθυμήσουν στη θέα του Ben Affleck Τολμηροδιαβολούλη, αλλά θα μου επιτρέψετε να δηλώσω πόσο ξενερώνω με τον συγκεκριμένο ηθοποιό αλλά και τον Daredevil ως υπερήρωα. Τον βάζω στις δικές σας τσαγοκούπες.


Hulk για όσα φανατικά ανγνωστόπουλα γουστάρουν οργισμένη βαρβατίλα. Πολύ πράσινο?


Τώρα? Α Eric Bana δε σε χαλά, σαφώς. Τότε ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΜΗ ΤΟΝ ΕΚΝΕYΡΙΣΕΙΣ!



Μα τον Τουτατή, όσο σιχαίνομαι τις αράχνες άλλο τόσο σιχαίνομαι και τούτο τον τσιβδό αραχνάνθρωπο, αλλά είναι ο frakkin' Spiderman ΔΕΝ γίνεται να λείπει από τα ηρωικά γκομενάκια.


Εσένα με το φακό-μπαϊπάς στην καρδιά σε θέλω. Κι ας είσαι η υπέρτατη ψωνάρα. Αγαπημένε Ironman, αγαπημένε Robert Downey Jr.


Σου 'ρχεται πακετάκι Watchmen τώρα, ετοιμάσου. Night Owl, με τη στολή καλός, με το πατομπούκαλο και το πουλοβεράκι ούτε να σου φτιάξει το χαλασμένο θερμοσίφωνα. Απορώ από τι είδους μαλάκυνση πάσχει η Silk Spectre II που παράτησε τον Dr. Manhattan για ετούτον το μπουνταλά. ΑΣΕ ΜΑΣ ΚΟΠΕΛΙΑ.


Ozymandias. Ω ναι, είναι τόσο κακούλης όσο ακούγεται, αλλά εξίσου ξενερουά γκομενάκι. Ξέρεις, από αυτούς που πίνουν μόνο τσάι και κρεμάνε το επώνυμο πανάκριβο πουκάμισο να μην τσαλακωθεί πριν το σεξ.


The Comedian. Ο γνωστός υπερήρωας γκομενάκιας, ο χαλαρά, ο δε βαριέσαι, ο δε γαμείς, ο βαρύς κι ασήκωτος, ο... -α, πωλήθηκε στην φανατικό αναγνωστόπουλο στο βάθος, οκέι.


Και τώρα θαύμασε το ΑΠΟΛΥΤΟ γκομενάκι υπερήρωα, το ξετσούτσουνο μπλε φάντασμα με το 8-pack, που δεν έχει ανάγκη τη στολή, το θεό ανάμεσα στους θνητούς υπερήρωες, που σου χτίζει παλάτι στον Κρόνο αν γουστάρεις, και φτιάχνει όσα αντίγραφα του εαυτού του θέλεις. Χα, ΤΩΡΑ σου κίνησε το ενδιαφέρον. Δες λίγο τη ταινία. Δες, δες. Τρεις Dr. Manhattan, αμέ.


Όχι, διεστραμμένο μου αναγνωστόπουλο, δε σε ξεχνώ ποτέ. Rorschach με αγάπη, σμουτς.


Ακολουθούν τρεις εκ των Φανταστικών Τεσσάρων. Και γιατί να μην τον λένε Mr. Fantastic, άλλωστε, όταν μπορεί και επιμηκύνει όποιο μέρος του σώματός του θέλει, ΟΣΟ θέλει. Ελπίζουμε να μην είναι κι εκείνο λαστιχωτό, βέβαια, με νοάς.


Σκληρός σαν πέτρα και τρυφερός σαν μπουμπουκάκι συγχρόνως. Για φαινομενικά μπρουτάλ, αλλά στην πραγματικότητα ευαίσθητα γκομενάκια υπερήρωες, συστήνουμε ανεπιφύλαχτα ΤΟ ΠΡΑΜΑ. 

Κάποια στιγμή να βάλω ένα disclaimer σε τούτο το ποστάκι, ότι δεν αναφέρομαι σε τσόντες.



The Torch, το γκομενάκι υπερήρωας φωτιά, όνομα και πράγμα. Φιγουρατζής όπως όλοι οι πυροκινητικοί, αλλά δε βαριέσαι. 


Καλέ, τι έγινε? Πήρες την τρόμπα και φούσκωσες τον από πάνω? Αααα είναι ο Captain America τούτος, πού να τον αναγνωρίσεις χωρίς στολή. ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΟΥ ΕΒΑΖΑ ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΛΗ, τζάμπα τόσο γυμναστήριο και ορμόνη??


Τσώπα και από το πολύ ηρωικό γκομενάκι, ξέχασα ετούτο εδώ που ήτο και πρόσφατα στην επικαιρότητα Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. Πράσινο φανάρι εξαιρετικά αφιερωμένο, διότι φάνηκε ότι ο Ryan είναι γκομενάκι που νιώθεις την απουσία του.


ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ κατηγορία με όλη την οργή, πάθος και έμφαση που εκφράζει το caps lock, διότι αν είσαι πιστό αναγνωστόπουλο ξέρεις ότι το θέμα των υπερδυνάμεων απρέ-μεταλλάξεως έχει αναλυθεί υπέρ του δέοντος σε προηγούμενο ποστάκι (ναι, κι αυτό λινκ είναι πάτα το). Μιουταντάκια διαλεγμένα ένα κι ένα για σε, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, που είσαι προχώ και γουστάρεις εβολούσιο.



Γίνεται να μην αγαπάς X-Men? Γίνεται να μην αγαπάς Wolverine? Γίνεται να σου πετάει χσσσσσαααααα! τα μαχαίρια με το ύφος που σε κόβει στο γόνι και να μη χορεύει η καρδιά σου τανγκό? Γίνεται να μη κάνεις το σουτιέν σημαία για τον άνθρωπο από αδαμάντιο που αυτοθεραπεύεται? Καλά, είναι κι ο Hugh Jackman γενικώς γκομενάκι, αλλά ο Wolverine μια ανταραχή σου προκαλεί.


Ώχου μωρέ κι ο κλάψας Cyclops με το μάτι λέηζερ και το καγκουρογυαλί. Τόσο δευτεροτρίτος που με κάνει να αγνοήσω και τη γωνία στο πρόσωπο. Καλά έκανε η Jean κι έμπλεξε τα μπούτια της με τον Wolverine. Όχι ότι μπορείς να του αντισταθείς, αλλά να. Επικροτούμε τη σωστή απόφαση. Αντικειμενικά πάντα, ναι?



Pyro, πυροκινητικός φιγουρατζής κάγκουρας με κακοβαμμένο μαλλί και αδιάφορη παρουσία. ΝΕΞΤ.


Iceman ο Κρυοκώλης. Νομίζω τότες που ήμανε μικρή και ανίδεη και μου άρεσαν τα γαλανομάτικά ξανθά μπέημπι φέησιζ μπορεί και να τον συμπαθούσα. 



Σου έχω και τις δύο εκδόσεις Cybertooth να διαλέξεις και να πάρεις. Το πρώτο με το φρύδι κουκουβάγια δε θα το προτιμήσεις, θαρρώ, αλλά το δεύτερο με ένα καλό μανικιούρ, μπορεί.


Colossus ο Γράψτο-Με-Γυρισμένο-Το-Πληκτρολόγιο-Στα-Ελληνικά και θα καταλάβεις. Τούτος ο μουσκουλότοιχος γίνεται σκληρός σαν ατσάλι, λέει. Αλλά τίποτα παραπάνω, οπότε σε βλέπω να τη βαριέσαι τη βλακόφατσα μετά από λίγο.


Τούτο το γκομενάκι πολύ το εκτίμησα, Angel πραγματικός με το άσπρο φτερό και το συμπαθητικό μουτράκι, αλλά σκέφτομαι το ξεπουπούλιασμα και το μίσος μου για τα cooh-cooh-βρωμοπερίστερα. Φαντάζεσαι να σε γεμίσει κανένα τσουβάλι πιτσούνια? Άντε καλέ.


ΘΕΕ ΜΟΥ τι να πω για τούτη τη νεαρή βερσιόν του προφέσορα Xavier και του Magneto που δεν ξέρω ποιόν να πρωτοδιαλέξω! Αν και η αλήθεια είναι πως προτιμάς το γκόμενο που σου φτιάχνει μεταλλικά μπιχλιμπίδια από αυτόν που διαβάζει το μυαλό σου, αλλά ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ.


Και μια μπλε τριχόμπαλα για τα διεστραμμένα φανατικά αναγνωστόπουλα, παρέα με ένα μπλε σαυροειδές με γερμανική προφορά. Πάντως μπλε και τα δύο να είναι ασορτί.




Ποιός γελοίος αποφάσισε να κοπεί το Heroes και παίζουν εκατό άλλες μπουρδάρες με 15 σεζόν, ποτέ δε θα το καταλάβω. Διότι τούτη η σειρά χειρίστηκε το θέμα της υπερδύναμης ορθώς και έβγαλε ένα τσούρμο μιουταντάκια τα οποία είμεθα περήφανοι που φιλοξενούμε στο φτωχό αυτό μπλογκάκι. Πάρε για παράδειγμα τον Peter Petrelli. Καμία σχέση με το δικό μας Πετρέλη, μη χάνεσαι. Το μιουταντάκι μπαλαντέρ για όλες τις ορέξεις, απορροφά δυνάμεις από τους υπόλοιπους. Δεν έχεις αναπτήρα? Κάντον πυροκινητικό. Θέλεις να πεταχτείς Νιού Γιορκ για ψώνια? Κάντον ιπτάμενο. Θέλεις να σου πει το μοίρα σου το ριζικό σου? Κάντον μέντιουμ. ΟΛΑ ΝΤΙΚΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ το μικρό αδερφό Petrelli.


Να τος και ο μεγάλος αδερφός Petrelli, ολίγον τοις τσιλιμπούρδας αλλά με θεληματικό πηγούνι. Is it a bird, no, is it a plane, no, is it Superman, no, Ε ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ?? Ο Petrelli που σουλατσάρει στα σύννεφα. Αλήθεια σε λέω, φιλάω σταυρό.


Ετούτο εδώ το μιουταντάκι πολύ γρήγορα το ξεπαστρέψανε και είχε ένα κατιτίς αρτιστίκ που μου έκανε πολύ κλικ, αλλά όλο έτσι την πατάω με τα σενάρια, αγαπώ και με πληγώνουν. Ωραιότατο γκομενάκι ο Isaac, θα σου 'λεγε τι αριθμούς να παίξεις στο Τζόκερ, αν θα πάρεις την προαγωγή, τι παιχνιδάκι θα σου τύχει στο αυγό Kinder έκπληξη, rehab όμως νο νο νο για τη μόνιμη μαστούρα. 



Χαριτωμένο μου Γιαπωνεζάκι Hiro Nakamura που θέλω να σου κλέψω την υπερδύναμη, μπήκες στο τσαφ στη λίστα γιατί σε συμπαθώ δεόντος. Έχω φανατικά αναγνωστόπουλα που γουστέρνουν μπούληδες με γυαλάκια, να τα αφήσω ανικανοποίητα? Ποτές.



Ετούτο το γκομενάκι το αναγνωρίζεις και ως θειό του τσολιού Ελένα που κυνηγάει ο φουστανοπιπίλας Στέφαν σε κάτι ημερολόγια βαμπίρ, εδώ όμως τον λένε David Anders και είναι αθάνατος. Μόνο.  


Αααα αυτό εδώ το μιουταντάκι ο Edgar έσκασε μύτη στη τέταρτη σεζόν και πολύ λυπήθηκα που δεν το χαρήκαμε παραπάνω. Θαρρώ πως είχε κάτι από υπερταχύτητα αλλά μη σου πω και ανακρίβεια -πάντως το μαχαίρι το χειρίζεται καλά και είναι ιδιαιτέρως ΝΟΣΤΙΜΟ, πέρα από το τάλαντο με τα χέρια.


SYLAR ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ. Διότι σε κάθε σειρά υπάρχει ένα βασανισμένο γκομενάκι με προβληματικό παρελθόν, ανάγκη για αγάπη και στοργή, διεστραμμένο χαρακτήρα, βλοσυρό βλέμμα και στιγμές απόλυτης ευχαρίστησης. Εγώ τα πολύπλοκα γνωρίζεις πως τα εκτιμώ ιδιαιτέρως και τούτο το μιουταντάκι είναι έξπερτ στην πολυπλοκότητα και λόγω υπερδύναμης.



Φρεσκότατη σειρά Alphas που πάει να αντιγράψει το Heroes, με περισσότερο CSI  στοιχείο και λιγότερο γκομενάκι. Πέρνα τον πρώτο δεξιά που είναι ταπεινός χόμο σάπιενς, πέρνα το δεύτερο τη ντουλάπα, πέρνα τον τρίτο τον awkward έφηβο και φτάσε Ω ΜΑΝΑ ΜΟΥ στο τέταρτο φανταστικό hyperkinetic γκομενάκι που το προσέξαμε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο και ένα χτυποκάρδι το νιώσαμε. Σε προσκαλώ να χτυποκαρδιστείς μαζί μας.


Και τώρα που επιτέλους ανακάλυψα τον advanced editor και μπορώ να ανεβάζω τσούρμο τις φωτογραφίες, ετοιμάσου για το τρίτο μέρος της σειράς, το μεγαλύτερο ποστ του αιώνα, την ειδικότητά μου, την έκθεση με τα ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙΑ! Σε κανένα τρίμηνο που θα έχω καταφέρει να τα μαζέψω, τα ξαναλέμε. Τώρα είμαι και καλά σε διακοπές, ΤΣΙΟΥ.