Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Why don't you love me?




Δεν θέλω να βγω από το σπίτι.

Παρακαλούσα για κρύο, αλλά σήμερα δεν ήθελα βροχή.

Δεν έχω τι να βάλω.

Νιώθω το πείσμα 8 χρόνων πριν, τη τελευταία φορά που έκλαψα, φώναξα και ικέτεψα τη μαμά μου την ημέρα του αγιασμού να μην ξαναπάω σ' αυτό το σχολείο.

Δε γουστάρω να δω μερικές φάτσες.

Ό,τι και να δοκιμάσω επάνω μου φαίνεται άχαρο.

Δεν έχω βγάλει ακόμα κλειστά παπούτσια.

Δε με νοιάζει να μάθω τι κάνουν οι άλλοι.

Δε μπορώ ταλαιπωρία μες στη βροχή.

Δε μπορώ το στριμωξίδι.

Απλά ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ.

Καπίσι?

Γιατί είμαι νευρωτική, κυκλοθυμική, εγωίστρια και σπαστική. Κι αν δεν πάνε όλα όπως τα περιμένω, αρχίζει το θέατρο.

Fuck it, I'm the Drama Queen.

H μία και μοναδική. Και θα με ανεχτείς στα χειρότερά μου, για να με απολαύσεις και στα καλύτερα. Το είπε και η Marilyn που ήταν μία από εμάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: